Temps de lecture: 10 minutes

Dans l’église, de Kavafy

Την εκκλησίαν αγαπώ  – τα εξαπτέρυγά της,

Τ´ασήμια των σκευών, τα κηροπήγιά της,

Τα φώτα, τες εικόνες της, τον αμβώνα της.

J’aime l’église – ses chérubins,

ses objets en argent, ses chandeliers,

ses lumières, ses icônes, sa chaire.

Εκεί σαν μπω, μες σ´εκκλησία των Γραικών·

Με των θυμιαμάτων της ευωδίες,

Με τες λειτουργικές φωνές και συμφωνίες,

τες μεγαλοπρεπείς των ιερέων  παρουσίες

και κάθε των κινήσεως τον σοβαρό ρυθμό –

λαμπρότατοι μες των αμφίων τον στολισμό –

ο νους μου πιάνει σε τιμές μεγάλες της φυλής μας,

στον ένδοξό μας Βυζαντινισμό.

Là quand j’entre dans l’église des Grecs …

avec les parfums des encens,

la  liturgie chantée  à l’unisson,

la présence majestueuse  des prêtres 

et les mouvements solennels  de chacun d’eux –  

resplendissants dans les ornements des vêtements sacerdotaux –

mon esprit accède aux honneurs, aux grandeurs de notre race,

à notre glorieuse Byzance.

Traduction: GP. Photo (c) tous droits réservés à GP.