Temps de lecture: 7 minutes

Trois poèmes secrets, Georges Séféris.

Η θάλασσα· πως έγινε έτσι η θάλασσα;

Άργησα χρόνια στα βουνά·

Με τύφλωσαν οι πυγολαμβίδες.

Τώρα σε τούτο τ´ακρογιάλι περιμένω

ν´αράξει ͺένας άνθρωμος

ένα υπόλειμμα μια σχεδία.

La mer ; comment la mer est-elle devenue ainsi ?

Je me suis attardé pendant des années dans les montagnes ;

Les lucioles m’ont aveuglé.

Maintenant sur ce rivage j’attends

qu’un homme jette l’ancre 

un résidu, un radeau. 

Μα μπορεί να κακοφορμίσει η θάλασσα;

Ένα δελφίνι την έσκισε μια φορά

Κι´ακόμη μια φορά

Η άκρη του φτερού ενός γλάρου.

Mais est-il possible que la mer soit malade ?

Un dauphin l’a déchirée une fois

Et encore une fois

Le bout de l’aile d’une mouette.

Traduction: GP. Photo: (c) tous droits réservés à GP.