Temps de lecture: 7 minutes

Le tombeau du klephte

Ο ήλιος εβασίλευε κι’ ο Δήμος παραγγέλνει:
Σύρτε παιδιά μου ‘ς το νερό, ψωμί να φάτ’ απόψε,
και συ Λαμπράκη μ’ ανιψιέ, έλα κάτσε κοντά μου,
να σου χαρίσω τ’ άρματα, να γένης καπετάνος.

Le soleil  se couchait et Dimos ordonne :

Puisez, mes enfants, de l’eau pour manger votre pain ce soir,    

Et toi, Lambraki mon neveu, viens  t’asseoir à côté de moi,

Que je t’offre mes armes pour devenir capétan

Παιδιά μου, μη μ΄ αφήνετε ‘ς τον έρημο τον τόπο·   
για πάρτε με και σύρτε με ψηλά ‘ς την κρύα βρύση,
που ‘ναι τα δέντρα τα δασιά, τα πυκναραδιασμένα.
Κόψτε κλαδιά και στρώστε μου και βάλτε με να κάτσω,
και φέρτε τον πνευματικό να με ξομολογήσει,
για να του πω τα κρίματα, όσα ‘χω καμωμένα,   
δώδεκα χρόνια αρματωλός, σαράντα χρόνια κλέφτης.

Mes enfants, ne me laissez pas dans ce lieu désert ;

prenez-moi et traînez-moi en haut vers la source froide

Où il y a les arbres bien touffus, en rangs serrés.

Coupez des branches, étendez-les pour moi et asseyez-moi, 

Et amenez le pope pour que je me confesse

Pour que je lui dise mes péchés, tout ce que j’ai fait de mal

Pendant les 20 ans où j’ai été armatole, les 40 ans où j’ai été klephte.

Και βγάλτε τα χαντζάρια σας, φκιεάστε μ’ ωριό κιβούρι,
να ‘ναι πλατύ για τ’ άρματα, μακρύ για το κοντάρι.
Και ‘ς τη δεξιά μου τη μεριά ν’ αφήστε παραθύρι,
να μπαίνη ο ήλιος το πρωί και το δροσιό το βράδυ,   
να μπαινοβγαίνουν τα πουλιά, της άνοιξης ταηδόνια,
και να περνούν οι γέμορφαι, να με καλημεράνε.

Sortez vos kandjars (poignards recourbés), faites-moi une belle tombe,   

Qu’elle soit plate pour les armes, grande pour la lance.

Et du côté droit laissez une fenêtre

Pour que le soleil entre le matin et la fraicheur le soir,

Pour qu’entrent et sortent les oiseaux, les rossignols du printemps

Et qu’en passant les goules me saluent.

Chanson klephtique.

Traduction: GP. Photo: (c) tous droits réservés à GP.