Temps de lecture; 5 minutes

« La femme-mec » Rébétiko de Tsitsanis, zeybékiko de 1948

Τρέξε, μάγκα, να ρωτήσεις να σου πουν ποια είμαι γω

είμαι γω γυναίκα φίνα, ντερμπεντέρισσα

που τους άντρες σαν τα ζάρια τους μπεγλέρισα.

Cours, voyou, demande-leur de te dire qui je suis

moi je suis une finaude, une femme – mec                                                                                                                                   

Qui embrouille les hommes en jouant avec leurs dés.

Δεν με συγκινούν αγάπες, φτάνει το καλοπερνώ                                                                      

Κάθε βράδι να τραβάω το ποτήρι μου                                                                                     

και να σφάζονται λεβέντες για χατίρι μου

 Δεν με συγκινούν αγάπες φτάνει να καλοπερνώ

κάθε βράδυ να τραβάω το ποτήρι μου

και να σφάζονται λεβέντες για χατήρι μου.

Les amours ne me touchent pas, ils me font passer du bon temps

Chaque soir il faut que je m’enfile mon verre                                                                                    

Et que les beaux gars s’étripent pour avoir mes faveurs.

Πως θα γίνω εγώ δική σου, πάψε να το συζητάς                                               

δε γουστάρω τις παρόλες, σου ‘ξηγήθηκα                                                                                 

στις ταβέρνες και στα καμπαρέ γεννήθηκα.

Pourquoi, moi, je serais à toi ? Cesse de baratiner                                                                                                                              

Je n’aime pas les discours, je te l’ai déjà expliqué                                                                              

Dans les tavernes et les cabarets, c’est là que je suis née.

Traduction GP. Photo: (c) tous droits réservés à GP.