Temps de lecture: 7 minutes

Κεριά

Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ´εμπροστά μας

σα μια σειρά κεράκια αναμένα

χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.

Cierges

Les jours  futurs se tiennent devant nous

comme un alignement de petits cierges allumés

petits cierges dorés, chauds et animés.

Η περασμένες μέρες πίσω μένουν,

μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων·

τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,

κρύα κεριά, λιωμένα, και κυρτά.

Les jours passés restent derrière,

une triste ligne de cierges éteints ;

les plus près dégagent encore de la fumée,

cierges froids, fondus, et penchés.

Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των,

και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.

Εμπρός κυττάζω τ´αναμένα μου κεριά.

Je ne veux pas les voir; leur aspect m’attriste,

comme m’attriste le souvenir de leur première lumière.

Devant moi, je regarde mes cierges allumés.  

Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω

τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,

τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν.

Je ne veux pas me retourner de peur de frissonner d’horreur en voyant

que la ligne sombre grandit vite,

que, vite,  les cierges éteints deviennent plus nombreux.

Traduction: GP. Photo: (c) tous droits réservés à GP.