Temps de lecture: 5 minutes

Όταν τα βράδια είναι πολύ καθαρά, μπορείς να ξεχωρίσεις τα βουνά του Άθω να βγαίνουν μέσα απ’ το πέλαγο και σιγά πάλι να σβήνουν μαζί με τη νύχτα που έρχεται.

Quand les soirs sont très purs, on peut voir les montagnes de l’Athos sortir de la mer et doucement à nouveau s’effacer en compagnie de la nuit qui vient.

Αυτή την ώρα ο μπαρμπα-Δημήτρης, ο μοναχικός κάτοικος του έρημου νησιού, θα κάμει την τελευταία κίνηση που τον ενώνει με τους ανθρώπους και με τη ζωή: θ’ ανάψει το φως στο φάρο.

A cette heure-là, Barba Dimitri, l’unique habitant de l’île déserte, fera le dernier mouvement qui l’unit aux hommes et à la vie : il allumera la lumière au phare.

Το φως θ’ αρχίσει ν’ ανάβει, να σβήνει, πάλι, πάλι, στο ίδιο διάστημα αυστηρά, αναπόφευχτα, όπως οι σκοτεινές δυνάμεις της ζωής, η μοίρα του ανθρώπου, ο θάνατος.

La lumière commencera à s’allumer et à s’éteindre encore et encore, sur le même espace rigoureusement, comme les forces sombres de la vie, le sort de l’homme, la mort.

Traduction: GP. Photo: (c) tous droits réservés à GP.