Temps de lecture: 8 minutes.

Έγκλημα στο Κολωνάκι, chapitre II suite

Πέρασε στο διπλανό δωμάτιο, κάθισε σε μια πολυθρόνα κα άναψε ένα τσιγάρο. Ο αρχιφύλλακας έφερε μέσα την Άννα. Ήταν νυμένη όπως την περασμένη νύχτα, όταν το κουδούνι του κυρίου της τη σήκωσε από το κρεβάτι. Ήταν χλωμή και έτρεμε ολόκληρη. Φαίνοταν πως δεν είχε καν πλυθεί ακόμα. Ο αστυνόμος την κοίταξε ερευνητικά. – « Ώστε εσύ βρήκες το σκοτωμένο, ε ; » Η Άννα σκούπισε τα ματιά της.  « -Εγώ. -Και πώς σε λένε; -Άννα. -Μπράβο, Άννα. Πόσων χρόνων είσαι ; -Δεκάξι. -Από την Αθήνα; – Από την Άνδρο. – Ωραία. Έχω μια ξαδέλφη στην Άνδρο.»

Il passa dans la pièce à côté, s’assit sur un fauteuil et alluma une cigarette. Le sergent  rentra avec Anna. Elle était vêtue comme la nuit passée, quand la sonnette de son patron l’avait fait lever de son lit. Elle était pâle et tremblait de tout son corps. Elle paraissait ne pas s’être lavée encore. Le policier la regardait attentivement. «  – Donc, c’est toi qui as trouvé le mort ? » Anna essuya ses yeux. « -C’est moi. – Et comment tu t’appelles ? – Anna. – Bien, Anna. Quel âge as-tu ? – Seize ans. – Tu es d’Athènes ? – D’Andros. – Bon. J’ai une cousine à Andros. »

Traduction GP.  Photo (c) tous droits réservés à GP.