Temps de lecture: 8 minutes

« Του λύχνου μου το λάδι σώθηκε,και ξαγρυπνώ. Τί νύχτα!

Άστρο κανένα,στην άκρη απ’ το κρεβάτι μου ένα φάντασμα

κι απάνω μου δυο μάτια καρφωμένα. »

L’huile de ma lampe s’est consumée et je n’arrive pas à dormir. Quelle nuit !

Aucune étoile, sur le bord de mon lit un fantôme

et au-dessus de moi deux yeux qui me fixent.

« Ο κόσμος δεν υπάρχει. Από της άβυσσος

ρουφήχτηκε τα στόματα. Σκοτάδια.

Μόνο δυο μάτια υπάρχουνε στ’ ανύπαρχτα,

δυο μάτια μοναχά γιομίζουν τ’ άδεια. »

Le monde n’existe pas. Il a été avalé par les bouches

de l’abîme. Obscurité.

Seuls deux yeux existent dans les chimères

deux yeux seulement remplissent le vide.

« Μόνο δυο μάτια στα σκοτάδια φέγγουνε.

Όλα κοιμούνται, χάνονται, όλα σβούνε,

μόνο δυο μάτια με κοιτάζουν άγρυπνα,

δεν κλείσανε· ποτέ δε θα κλειστούνε. »

Seuls deux yeux brillent dans les ténèbres.

Tout dort, se perd, tout s’éteint,

deux yeux seulement me regardent dans mon insomnie,

ils ne se ferment pas ; jamais ils ne se fermeront.

Traduction: GP. Photo: (c) tous droits réservés à GP.