Ismini, Yannis Ritsos

Temps de lecture: 3 minutes.

« Τι κατάλαβαν, θε μου, τι κέρδισαν; Τα άλλα τα ξέρετε. Δεν απόμεινε τίποτα. Μόνο η πέτρινη Σφίγγα πάνω στο βράχο έξω απ´τις πύλες των Θηβών, αδιάφορη, απερίσπαστη- δε θέτει πια ερωτήματα. Κόπασε ο μάταιος θόρυβος. Άδειασε ο χρόνος. Μια ατέλιωτη Κυριακή με κλεισμένα παράθυρα. Απίστευτο τα βράδια του καλοκαιριού να ποτίζουν ακόμη τους κήπους. »

« Qu’ont-ils compris, mon dieu, qu’ont-ils gagné ? Le reste, vous le connaissez. Il n’est rien resté. Rien qu’un Sphinx de pierre sur le rocher, hors les portes de Thèbes, indifférent, désoeuvré – il ne pose plus de questions. Le vain bruit a cessé. Le temps s’est écoulé. Un dimanche sans fin avec des portes fermées. Incroyable, les soirs d’été qu’il faille encore arroser les jardins ! »

Photo et traduction: (c) tous droits réservés à GP.