Temps de lecture: 3 minutes

Αγνάντια το παράθυρο· στο βάθος

ο ουρανός, όλο ουρανός και τίποτ´άλλο·

κι ανάμεσα, ουρανόζωστον ολόκληρο,

ψηλόλιγνο ένα κυπαρίσσι· τίποτ´άλλο.

 

Και ή ξάστερος ο ουρανός ή μαύρος είναι,

στη χαρά του γλαυκού, στης τρικυμιάς το σάλο,

όμοια και πάντα αργοκυλάει το κυπαρίσσι,

ήσυχο, ωραίο, απελπισμένο. Τιποτ´άλλο.

 

En face la fenêtre ; au fond

le ciel, le ciel tout entier et rien d’autre ;

et au milieu, tout ceinturé de ciel,

haut et mince un cyprès ; rien d’autre.

 

Que le ciel soit serein ou noir,

pour le plaisir du hibou, dans la houle de la tempête,

toujours pareillement se balance le cyprès,

tranquille, beau, désespéré. Rien d’autre.

Photo et traduction: (c) tous droits réservés à GP.