Τέταρτο κείμενο.

Temps de lecture: 4 minutes

Άλλες φορές ο Φλωράς, της έλεγε ένα πείραγμα, ένα αστείο, έναν καλό λόγο. Απόψε ήταν αλλιώτικος. Προχώρησε ταραγμένος στο γραφείο και η Άννα έκαμε να τον ακολουθήσει. Είχε όρεξη για κουβέντα. Eκείνος όμως έκλεισε την πόρτα πίσω του. Η μικρή Άννα συλλογίστηκε πάλι πως αυτοί οι πλούσιοι κύριοι είναι πολύ περίεργοι. Τη μια στηγμή είναι όλο χαμόγελα, της χαιδεύουν το μάγουλο και καμιά φορά όχι μόνο το μάγουλο. Και την άλλη, όπως απόψε ο Φλωράς, δε γυρίζουν ούτε να σε δουν …

Les autres fois, Floras lui disait une pique, une plaisanterie, un bon mot. Ce soir il était ailleurs. Il s’avança, préoccupé vers le bureau et Anna fit mine de le suivre. Elle avait envie de discuter. Mais celui-ci ferma la porte derrière lui. La petite Anna pensa à nouveau que ces riches étaient très étranges. Un moment ils sont tout sourire, ils lui caressent la joue et quelquefois pas seulement la joue. Et à un autre moment, comme Floras ce soir, ils ne se retournent même pas pour te voir….

Photo et traduction: Plaka. (c) tous droits réservés à GP.