Temps de lecture: 5 minutes

Santorin, Gorges Séféris 

Σκύψε αν μπορείς στη θάλασσα τη σκοτεινή

ξεχνώντας τον ήχο μιας φλογέρας πάνω σε πόδια γυμνά

που πάτησαν τον ύπνο σου στην άλλη ζωή τη βυθισμένη.

 

Γράψε αν μπορείς στο τελευταίο σου όστρακο

τη μέρα τ’ όνομα τον τόπο

και ρίξε το στη θάλασσα για να βουλιάξει.

 

Bρεθήκαμε γυμνοί πάνω στην αλαφρόπετρα

κοιτάζοντας τ’ αναδυόμενα νησιά

κοιτάζοντας τα κόκκινα νησιά να βυθίζουν

στον ύπνο τους, στον ύπνο μας.

Eδώ βρεθήκαμε γυμνοί κρατώντας

τη ζυγαριά που βάραινε κατά το μέρος

της αδικίας.

 

Penche-toi, si tu le peux, dans la mer obscure, oubliant

l’écho d’une flûte sur des pieds nus

qui ont foulé ton sommeil dans la profondeur de l’autre vie.

 

Ecris, si tu le peux, sur ta dernière coquille d’huître

le jour, le nom et le lieu

et jette-la dans la mer pour qu’elle la submerge.

 

Nous nous sommes retrouvés nus sur la pierre ponce

regardant les îles nées de la mer

regardant les îles rouges s’enfoncer

dans leur sommeil, dans notre sommeil.

Ici, nous nous sommes retrouvés nus, tenant à la main

la balance qui pesait du côté

de l’injustice.

Photo et traduction: (c) tous droits réservés à GP.