Temps de lecture: 8 minutes 

Πάει το ταξίδι, φτάσαμε!…

Πάει το ταξίδι, φτάσαμε!… Τ´ωραίο νησάκι να το !

Διπλά ακρογιάλια. Τ´ανοιχτό – φως όλο· το χιονάτο,

με τα γραμμένα ερείπια και με τα μαυροπούλια.

Και τ´άλλο – ω δάση από μυρτιές, ω κήποι από ζουμπούλια,

και κάτω από της νεραντζιάς της φουντωτής τα κλώνια,

ω ίσκιοι ! … – οι Έρωτες μιλούν, αντιλαλούν τ´αηδόνια.

Το έν ´ακρογιάλι . Εδώ! μας λέει , τ´άλλο ακρογιάλι . Να με !

Βαρκούλα, πού θ´αράξουμε; Βαρκάρη, πού θα πάμε; …

Le voyage suit son cours, nous sommes arrivés … La voici, la belle petite île !

Tout à côté des rivages. L’étendue marine – toute de lumière ;  la montagne enneigée,

avec le dessin des ruines et les étourneaux.

Et le reste – ô bois de myrtes, ô jardins de jacinthes ,

et sous les rameaux du bigaradier touffu ,

ô ombres ! Les Amours parlent, les rossignols leur répondent.

Un rivage nous dit : « Ici ! » Un autre : « me voilà ! »

Jolie barque, où jetterons-nous l’ancre ? Batelier, où irons-nous ?

 

Photo et traduction: (c) tous droits réservés à GP.