extrait de « Meurtre à Kolonaki » de Yannis MARIS…… à suivre

 

« O δολοφόνος ήρθε τη νύχτα

Το τηλέφωνο χτύπησε για τρίτη φορά. Ο Καρνέζης άπλωσε, μισοκοιμισμένος ακόμα, το χέρι και σήκωσε το ακουστικό. Η φωνή ερχόταν από την αλλή άκρη του σύρματος λαχανιασμένη, βιαστική :

-Ναι; είπε νυσταγμένα ο Καρνέζης.

Με το άλλο χέρι γύρισε το διακόπτη. Το φως γέμισε την πλούσια κρεβατοκάμαρα. Το ρολόι, στο κομοδίνο, έδειχνε τρεις.

-Ποιος;

-…….

-Ο Φλόρας;   Εσύ, Κώστα; »

Le téléphone sonna pour la troisième fois. Encore à moitié endormi, Karnézis étendit la main et souleva l’écouteur. De l’autre bout du fil, la voix parvenait haletante et pressée.

-Oui ? dit Karnézis, tout ensommeillé.

Il tourna l’interrupteur de l’autre main. La lumière emplit la luxueuse chambre à coucher. La montre, sur la table de nuit, indiquait trois heures.

-Qui ?

-…

-Floras ? C’est toi, Kostas ?

 

« Ο Καρνέζης ανακάθισε. Η νύστα έφυγε μονομιάς από πάνω του, σα να τον είχαν απότομα περιλούσει με παγωμένο νερό.

-Τέτοια ώρα;

Από την άλλη άκρη του σύρματος οι λέξεις έφταναν κοφτές, γρήγορες και θυμωμένες.

-Καλά. Αφού είναι ανάγκη, έλα. Σε περιμένω…. »

Karnézis s’assit. L’envie de dormir lui passa d’un seul coup, comme si on l’avait brusquement trempé dans l’eau glacée.

-A cette heure ?

A l’autre bout du fil, les mots d’un homme en colère arrivaient hachés, rapides.

-Bien. Puisqu’il le faut, viens. Je t’attends….

 

« Ο Κάρνεζης σηκώθηκε από το κρεβάτι και πέρασε πάνω από την μεταξωτή πυτζάμα του μια χοντρή ρόμπα από εγγλέζικο ύφασμα. Αυτό το νυχτερινό τηλεφώνημα τον είχε αναστάτωσει. Βημάτιζε τώρα ανήσυχος μέσα στο ευρύχωρο δωμάτιο. Πίνακες, καλοδιαλεγμένοι, στόλιζαν τους τοίχους, το παχύ χαλί έσβηνε τον ήχο από τα βήματα. »

Karnézis se leva du lit et passa sur son pyjama de soie une épaisse robe de chambre en tissu anglais. Ce coup de téléphone en pleine nuit l’avait remis d’aplomb. Il faisait les cent pas, inquiet, dans sa vaste chambre. Des tableaux, bien choisis, ornaient les murs, l’épais tapis étouffait le bruit des pas.

 

« Χτύπησε το κουδόυνι που βρισκόταν δίπλα στο κρεβάτι του. Ο Φλωράς! Τι ήθελε ο Φλωράς μέσα στη χειμωνιάτικη νύχτα, μια τέτοια ώρα. Αυτό το τηλεφώνημα και η επίσκεψη που θα ακολουθούσε, ήταν για το Καρνέζη πολύ δυσάρεστα πράγματα. Δε δέχεται κανείς με ευραρίστηση, μέσα στη μέση της νύχτας, το σύζυγο της ερωμένης του….. »

La sonnette, qui se trouvait à côté de son lit, retentit. Floras ! Que voulait Floras au milieu d’une nuit d’hiver, à pareille heure ? Ce coup de téléphone et la visite qui s’en suivrait étaient pour Karnézis très désagréables. Personne ne reçoit avec plaisir, au beau milieu de la nuit, le mari de sa maîtresse…

 

traduction GP, avec autorisation de l’ayant droit de l’auteur.

photo: Athènes, place Kolonaki (c) tous droits réservés à GP.